Навіны
АЛЕГ ТАМАШЭВІЧ: У СТАЙКАХ ДОБРА
29 МАЯ 2020
256


Пра тое, як сябе і сваіх балельшчыкаў на першых анлайн-спаборніцтвах парадаваў штурхальнік ядра Алег Тамашэвіч, прапанавала ўспомніць газета "Спартыўная панарама". Адправіўшы снарад на 20.10, ён усталяваў асабісты рэкорд. Праўда, афіцыйна дадзены паказчык залічаны не будзе з-за адсутнасці турніру ў афіцыйным календары, але галоўнае –  гэта атрыманая ўпэўненасць у сваіх сілах.

Калі даведаліся, што з'явіцца магчымасць адчуць хоць невялікі спаборніцкі тонус, абрадаваліся?

- Вядома, з'явіўся большы інтарэс у параўнанні са звычайнымі трэніроўкамі. Заўсёды добра з кімсьці зарубіцца, паглядзець, на што гатовы пасля трэніровак. Зараз стартаў, на жаль, з-за пандэміі няма. Фармат турніру атрымаўся займальным.

Вынік за 20м –  гэта тое, да чаго імкнуліся?

- Так. Асабліва не рваўся на далёкія метры, але хацелася паказаць лепшыя вынікі, чым былі ў гэтым годзе. Зрэшты, лічу, магу штурхаць далей, што і паказваў на трэніроўках. Гэта не мяжа магчымасцяў нават на сённяшні дзень.

Магчыма, ёсць падспудная думка, што сягоння няма сэнсу некуды рвацца?

- Па-рознаму бывае. Калі штурхаеш за 20м, то ўжо думаеш, што трэба крыху дапрацаваць і вынік будзе яшчэ лепш. Здаецца, вось дадам кісцю ў фінале штуршка –  і ядро паляціць на 50 –  60 см далей. З іншага боку, разумею, што Алімпіяду і чэмпіянат Еўропы адмянілі. Але лічу, што калі цяпер пачаць паказваць далёкія метры, то потым будзе прасцей выступаць на буйных спаборніцтвах. Адной з галоўных мэтаў для сябе бачу трапленне на Гульні ў Токіа, таму хачу ўжо пры першай магчымасці выканаць нарматыў ад 1 снежня (для гэтага трэба адпраўляць снарад на 21.10м.–  Заўвага «СП»).


Вы спаборнічалі ў пары з Дзмітрыем Карпуком. Здалося, у яго прысутнічала вялікая нервовасць, шмат чаго не атрымлівалася.

- Калі шчыра, я не глядзеў. Мне было б нашмат больш прыемна спаборнічаць у адным сектары. А так я штурхаў у Віцебску, ён –  у Брэсце. Ды і наогул, звычайна не гляджу на тое, як працуюць супернікі, таму што заходжу ў сектар са сваімі думкамі і стараюся на іх канцэнтравацца. Зразумела, што псіхалагічная барацьба таксама прысутнічае, але пра гэта пачынаю задумвацца ўжо па ходзе спаборніцтваў. Часам, вядома, вынікі сапернікаў вельмі матывуюць, і тады атрымоўваецца рабіць лепшыя спробы.

Пасля адмены Алімпіяды лёгкаатлеты спадзяваліся, што будзе магчымасць прыняць удзел у чэмпіянаце Еўропы…

- Моцна расстроіўся, калі даведаўся пра адмену чэмпіянату Еўропы. Атрымліваецца, што сезон пройдзе без ключавых стартаў. Вельмі хацелася б на сябе паглядзець у барацьбе з дарослымі спартсменамі на міжнародным узроўні. Так, у Беларусі ёсць канкурэнцыя, але на сусветных стартах такімі штуршкамі нікога не здзівіш –  там адпраўляюць снарады за 22м. Безумоўна, калі ў адным сектары з табой дэманструюцца гэтак высокія вынікі, то прысутнічае вялікая матывацыя.

Гэтай зімой вы пацвердзілі званне чэмпіёна краіны ў памяшканні. Наколькі гэта было важна?

- Я б не занёс сабе гэты старт у актыў, так як не паказаў добрага выніку. Не выклаўся так, як мог, хоць быў гатовы штурхаць за 20м. Калі коратка, то зімовы адрэзак сезона атрымаўся нездавальняючым, і нават першае месца на чэмпіянаце Беларусі не змякчыла адчуванняў.


Наколькі цяперашняя эпідэміялагічная сітуацыя адбілася на трэніровачным працэсе?

- Нейкія змены давялося ўнесці, але ў цэлым усё добра. Зараз знаходжуся на зборы ў Крыжоўцы, гэта недалёка ад Ратамкі. Затым еду ў Стайкі. Вельмі рады гэтаму. Там рыхтаваўся да юніёрскага чэмпіянату Еўропы, і ўсё спадабалася. Да гэтага быў на зборах у расійскім Адлеры і ў Балгарыі, так што ёсць з чым параўноўваць. У Стайках добрая інфраструктура, выдатная атмасфера. Прыемна разумець, што тут трэніруюцца лепшыя зборнікі краіны не толькі ў лёгкай атлетыцы, але і ў іншых відах спорту. Калі знаходзішся побач з імі, адчуваеш, што ты чагосьці ўжо дасягнуў, і на цябе спадзяюцца, таму нельга спыняцца.

Зразумела, што цяпер складана казаць пра спаборніцкія планы, але ўсё роўна павінны быць нейкія арыенціры. Якія на дадзены момант у вас?

- Безумоўна, спадзяюся, што ў жніўні адбудзецца чэмпіянат Беларусі і мне ўдасца пазмагацца з усімі нашымі моцнымі хлопцамі: Аляксеем Нічыпарам, Дзмітрыем Карпуком, Аляксеем Александровічам. Апошні з'яўляецца маім напарнікам, пастаянна разам трэніруемся. Таксама разлічваю, што бліжэй да канца лета ўдасца выехаць на нейкія камерцыйныя старты.

Крыніцаsportpanorama.by
КАЛЯНДАР МЕРАПРЫЕМСТВАЎ
ІНФАРМАЦЫЙНЫЯ ПАРТНЁРЫ